Waar kleine mensen groot in kunnen zijn

Het is maandag 9.00u. We zijn terug op de basis in Cajamarca. Zaterdag en zondag in Cajen geweest. Dat was een bijzonder bezoek. Cajen is een gehucht in de bergen met een kerk waar veel jonge gezinnen komen. De weg ernaartoe is glibberig en leidt langs steile ravijnen. Het welkom van de mensen is hartverwarmend. De mensen zijn hartelijk en hebben ondanks of dankzij hun primitieve leven een grote liefde voor God. Je voelt je er gelijk thuis, ook al is er geen elektriciteit en stromend water en is de wc een hokje met een gat in de grond. Door de bergen en het gebrek aan kunstlicht is het uitzicht overdag en ´s nachts bij maanlicht machtig. We slapen in een lemen huisje naast de kerk. Zaterdagavond is de filmavond (met hulp van de generator van Ger). Zondagochtend is de dienst en ik, André, houd mijn eerste preek (!) van mijn leven. Zondagmiddag keren we weer terug na een enorm middagmaal (almuerzo), waarbij een halve cuy (cavia) niet mag ontbreken. Als we vertrekken worden we omhelst alsof we ze al jaren kennen. We worden zelfs uitgezwaaid (wat hier niet normaal is). Waar kleine mensen groot in kunnen zijn...