Up to date

We zijn nu in Lima, een tussenstop op onze doorreis naar Huancayo. Vannacht de hele nacht in de bus gezeten van Trujillo naar Lima. Nog wel redelijk geslapen ook. Straks na de middag vertrekt de bus naar Huancayo. Eerst krijgen jullie nog wat plaatjes van de afgelopen dagen voorgeschoteld.

Het Plaza des Armas in Trujillo met kleurrijke historische gebouwen rondom.

Wel even schrikken al die gele taxi´s.. Was het niet zo´n gele Tico (de kleine) waar ik de vorige keer in Peru mee beroofd was. Nu hebben we zelfs een ritje met een Tico gemaakt!! Hier wachten ze trouwens voor een demonstratie. De mensen in Trujillo zijn wat feller dan in Cajamarca, vandaar dat ze ook al snel de straat op gaan.

Woensdag hebben we nog een toeristische trip gemaakt naar o.a. Chan Chan, dat is een enorme stad van klei van wel 2500 jaar geleden. Dat was van een pre-inca volk, de Chimu. Er is niet veel meer van over, ook doordat het daar nu vaker regent, maar één koninklijk paleis is nog prima te zien. Dat is best indrukwekkend.

Een bezoek aan het strand van Huanchaco aan de Stille Oceaan mag ook niet ontbreken met de trip. Het is een surfparadijs, waar de vissers nog met bovenstaande bootjes vissen. We zijn hier een halfuurtje geweest, dus er werd niet gesurft door ons.

Gisteren de hele dag met Eduardo Lezama het binnenland in geweest. Dat was een stijging van zeeniveau naar een hoogte van 3800m met hier en daar prachtig uitzicht.

Het bezoek was aan een paradijselijk boerengehucht, El Paraiso (het paradijs), in de bergen, 3 uur vanaf Trujillo waar we een Asociacion van boeren bezochten. Dat was een erg leuke dag en was ongeveer als volgt verdeeld: 3 uur busreis, 3 uur bezoek, 3 uur wachten op de bus en 3 uur terugreis. Vooral het wachten duurde lang, maar het was wel een bijzonder bezoek. Ook goed om wat er gebeurd in de campo rond Cajamarca te kunnen vergelijken. Daarnaast was Marieke ziek bij het vorige bezoek aan een aantal projecten in de campo, zodat zij nu daar ook een indruk van kon krijgen. Ingredienten: ritje op de ezel, prachtig weer, hartelijk ontvangst (met cuy, rijst, patat en uien als Almuerzo), als dank een kilo natte kaas als kado ontvangen (waar ze bij het hotel heel blij mee waren), lang wachten totdat het ijskoud werd, nog op tijd terug voor de bus naar Lima. Ik zal een paar overeenkomsten-verschillen met de bezochte projecten rond Cajamarca noteren:

Overeenkomsten:

• werken aan verbetering voer en vee, om zo productiviteit te verhogen;
• redelijk georganiseerd, met een natuurlijk leider, die de kar trekt en eenheid bewaart;
• begonnen met een kleine groep enthousiastelingen, de rest wil het eerst aanzien. Blijft nog wel relatief kleinschalig;
• diverse ideeen om zich verder te ontwikkelen, maar hiervoor zijn meer investeringen en grondiger stappen nodig (b.v. betere kaas maken, etc.)
• ook problemen met watertoevoer, maar hier is het probleem minder dan rond Cajamarca;
• relatief lage prijzen, door bieden van weinig toegevoegde waarde en kleine schaal;
• doen veel uit gewoonte, zoals alleen aardappelen verbouwen, één keer melken per dag etc.
• geen NGOs actief in het gebied, dus geen goede link naar fondsen.

Verschillen:

• platter land, waardoor beter te bewerken;
• lijken iets verder in ontwikkeling, hebben b.v. inmiddels al koeien geinsemineerd en kalveren daarvan ´gevangen´;
• (nog) geen financiele steun van buiten, dus op eigen initatief al projecten opgezet;
• ze kweken zelfstandig en op eigen initiatief bomen zoals Eucalyptus om ontboste gebieden te herbeplanten (!)
• enkele projecten die in Oxamarca er wel zijn, doen ze hier nog niet (b.v. kweken van groente, verbetering grassoorten, kuilen-hooien, wormenkuilen om humus te maken).