Peru-aan, Peru uit

Peruaan, we zijn Peru weer uit! Ja, daar zit je dan weer gewoon achter je pc, thuis, in je grote huis (kom je achter als je steeds in hotelkamers gehuist hebt), in het platte koude kikkerland.

• Even bedenken dat het wc-papier niet in de prullenbak moet, maar in de pot..
• Wat rijden die auto' s in Nederland netjes (ze toeteren niet eens de hele tijd!!).
• Nu even niet tot 3x per dag rijst met aardappelen en weinig groente meer.
• Geen Spaans meer om je heen (adelante, gracias, buenas dias, etc, dus weer oppassen wat je zegt).
• Geen bergen meer.
• Geen reizen meer in een luxe bedbus, met z'n 25-en in één combi, in een oude rammeltaxi of motortaxi (maar allemaal met de luide hits van Peru (salsa, Arbolita))
• Niet meer slapen in hotels, eten in restaurants.
• Geen lekkere fruitige jugo's meer.
• Alles op z'n plek laten vallen..

We hebben een goede voorspoedige terugreis gehad en hebben zelfs nog wat kunnen slapen in het vliegtuig. Het enige vreemde was dat we onze waterflesjes moesten inleveren en dat we direct daarna wel wel weer nieuwe konden kopen.

Gisteren voor het vertrek trouwens nog wat rondgedoold in Miraflores aan de kust van de stille Oceaan, wat echt heel westers, toeristisch en luxe is. Best wel een contrast hoe het is in het grootste deel van Peru. Maar ook wel goed om te zien dat Peru dit ook heeft.

Back to Lima

Dat was me een relaxdag gisteren. Gisterochtend naar La Merced geweest en gistermiddag lekker in het zwembad en op het terras gezeten bij wel 30 graden.

Daarbij hoort natuurlijk een gezond stukje fruit, waar ze rond La Merced genoeg van verbouwen. Deze berg fruit kost maar één euro.

Vanmorgen zijn we vertrokken per bus terug naar Lima. Onderweg nog wat plaatjes geschoten. Kijk hier nog eentje van La Merced, waar het stikt van de motortaxis.

Onderweg zitten we vooraan bovenin de bus, zodat we goed de steile hellingen, waar de bus langs rijdt, kunnen zien.

Maar ook hebben we een prachtig uitzicht over steeds weer andere bergen.

En nog meer bergen, die langzaamaan lager worden, totdat we in Lima aankomen. Daar zitten we de laatste nacht voor ons vertrek in een Bed en Breakfast hotel in Miraflores, een wat luxere wijk van Lima. Alles gaat goed, alleen Marieke was gisteren (na al dat fruit) nog een beetje aan de race, vandaag ging het al weer beter. Morgen rond 17.00u gaan we vliegen.

Relax..

Gisteren een tour gedaan naar het gebied van de Perene. Daarbij verschillende dingen van de natuur en cultuur gezien van de selva.


Onze blije praatgrage maar ook goede gids Junior, begeleidde ons samen met een groep studenten uit Lima en een Amerikaan, die voor een reisgids schreef, door het gebied van de rivier Perene. Dit was een kort boottochtje.


Een van de eerste bruggen die hier geplaatst is in het plaatsje Kimiri waar de Franciscanen hun eerste vestiging in deze vallei gesettled hebben.


Ze zien hier van alles in de bergen met een mythologische betekenis. Dit zou een gezicht moeten zijn dat naar boven kijkt (neus en kin, in het midden). Het is in ieder geval wel mooi groen.

We bezoeken een dorpje van inheemse mensen langs de Perene en worden daar aangekleed, doen de dans en ontspringen de dans om vervolgens belaagd te worden met dorpelingen die ons iets willen verkopen. Wel erg gemaakt en toeristisch allemaal, maar heeft wel veel elementen van hoe het was.

Vervolgens voert de weg naar prachtige watervallen, waar we ook zwemmen om af te koelen. Tot slot bezoeken we nog een koffiefabriek en we keren huiswaarts, nu eens niet begeleid door Peruaanse muziek, maar door sterke spannende verhalen van de gids.

Vandaag hebben we een relax-dag. We hebben inmiddels heel wat indrukken opgedaan en we zijn bijna verzadigd. Nu moet alles nog zijn plaats krijgen. Maar goed, onze reis loopt ook al bijna ten einde. Morgen keren we overdag terug naar Lima. Vandaag nog bij het gemeentehuis hier gekeken of Liv Haug, de Noorse burgemeester die Ger en Froukje kennen, er was, maar die was een paar dagen weg. Oh ja, bovenstaande foto is achter ons hotel gemaakt, waar we even om het hoekje keken.. Het is een uitermate efficiente en hygienische kippenslachterij (ahum), inclusief honden die rondlopen en vliegen die rondvliegen. Verder hoorden we vanochtend dat we niet meer in ons hotel konden blijven, maar dat bleek na een half uurtje opeens wel weer mogelijk... Kortom, todos es possible, nada es seguro (alles is mogelijk, niets is zeker).

Van hoog naar laag

Vandaag zijn we vertrokken uit Huancayo naar het warme La Merced. Gistermiddag trouwens nog een goed en interessant gesprek gehad met de baas van de Confianza-bank (die veel met microkredieten doet) in Huancayo. Door als gringo ergens binnen te lopen kom je snel ergens aan tafel...

De busrit was prachtig. We gingen over de hoogvlakte..

en daalden langzaam af door de steeds groener wordende valleien..

En kwamen uiteindelijk bij ons wat luxere hotel in La Merced, waar de warmte ons tegemoet komt en het zwembad lokt..

Huancayo in bedrijf

Vanmorgen op pad naar verschillende dorpjes rond Huancayo geweest om allerlei bedrijfjes te bezoeken met een tour. Om weg te komen was alleen al een hele toer. Ze hadden eea namelijk niet gecommuniceerd dus moest het vervoer nog geregeld worden.. Na een uur wachten konden we dan toch weg.

Eerst kwamen we nog langs een universiteit, waar rellen aan de gang waren, omdat de politie bij een demonstratie enkele studenten verwond had. Toch een snel verhit volkje, die mensen in Huancayo. Is echt een verschil met Cajamarca, maar daardoor willen ze ook meer vechten voor de vooruitgang.
Eerst naar een weverij waar allerlei kleden en kleding geweven wordt. Was mooi om te zien. Daarna naar een zilversmid en een melkfabriekje, waar niet veel te zien was.

Toen naar de forellenkwekerij wat echt een efficient en professioneel bedrijf leek. Hierboven staat de ontwikkelling van de forel aangegeven.

Ze voelden zich met velen als een vis in het heldere water.

En dit was dan een deel van de vele bassins die te zien waren.

Vanmiddag weer terug naar Huancayo en een stevige maaltijd gegeten. Daarna hebben we vanmiddag nog gesproken met een bank over hoe ze omgaan met mikrokredieten en zojuist nog gesproken met een organisatie die de lokale economische ontwikkeling stimuleert. Al met al wel weer genoeg voor vandaag.

Op de markt..

Vandaag diverse projecten, die op kinderen gericht zijn, en de enorme markt bezocht (Mayorista). Daarnaast nog de wekelijkse devotional-bijbelstudie van het bestuur van de stichting T´ikani meegemaakt. Best een intensieve dag.

Marieke en Trijnie bij het bezoek aan kinderopvangproject (kinderen jonger dan 4 jaar). Daarnaast nog projecten van Ninos de futuro, Compassion en Pan de Vida bezocht. Daarnaast op de Mayorista het pand bekeken waar stichting T´ikani (http://www.ploegen.com/) straks de kinderen van ambulante handelaren gaat opvangen (ook jonger dan 4 jaar).

Het is een fruitige markt (lekker hoor zo´n net geschilde cactusvrucht).

Maar de kikkerbillen mogen echter ook niet ontbreken (dood of levend).

Ondanks dat er hier bijna alleen vlees, rijst en aardappelen gegeten wordt is er toch best veel groente te koop.

En de kippen zijn ook in grote getale aanwezig en hangen netjes naast elkaar aan de lijn met een hangend kopje. En zo zouden we nog wel even door kunnen gaan met aardappelen, kruiden, enorme vissen, kleding, etc.

Morgen is het de dag om wat bedrijfjes in de valleite bezoeken. We hebben net een soort prive-maatwerk (!) tour geboekt langs een melkfabriek, viskwekerij, textielweverijen en zilver-goudsmeden. Ook hebben we al de reis naar La Merced voor woensdag geboekt (ging wel makkelijk van een toeristenprijs van 20 soles naar de normale prijs van 15 soles).

Zo´n dag in Huancayo

Hierboven nog een paar plaatjes van de reis naar Huancayo. Daarnaast een blik op een besneeuwde bergtop met eeuwige sneeuw vanuit de stad. In Huancayo worden we door Rik en Trijnie van der Ploeg rondgeleid langs verschillende projecten in de stad. Zaterdag zijn we eerst bijgekomen. ´s middags zijn we toen naar een project geweest waar kinderen van ouders die getroffen zijn geweest door het terrorisme van het Lichtend Pad wekelijks opgevangen worden. We worden rondgereden met de oude volkswagenbus van Rik en Trijnie (zie foto). Vandaag zijn we met Rik en de kinderen naar de kerk geweest. Vanmiddag zijn we nog naar de wekelijkse markt in het centrum geweest, waar van alles en nog wat verkocht wordt (van eten, souvenirs en kleding tot meubels).

Huancayo

Gisteren zijn we om 21u in Huancayo aangekomen na een busreis van Trujillo naar Lima en van Lima naar Huancayo. De busreis was erg mooi, want we reisden vanaf zeeniveau over circa 4800m naar 3244m tussen bergen, meer bergen en bergmeren door. Aan de hoogteverschillen zijn we inmiddels trouwens gewend. De bergen zijn over het algemeen erg droog met hier en daar een cactus. In de valleien is het groener en groeit er van alles. Huancayo is ook een centrum voor handel en er wordt veel verbouwd in de vallei hier. We overnachten in een klein prima guesthouse, vlakbij Rik en Trijnie van der Ploeg en kids. Gisteravond al even bijgepraat, hen verblijd met drop en stroopwafels en vanmorgen rustig aan gedaan, maar natuurlijk al wel het centrale plein bezocht. Vanmiddag gaan we na de lunch alvast een aantal projecten bezoeken. Hasta tarde!

Up to date

We zijn nu in Lima, een tussenstop op onze doorreis naar Huancayo. Vannacht de hele nacht in de bus gezeten van Trujillo naar Lima. Nog wel redelijk geslapen ook. Straks na de middag vertrekt de bus naar Huancayo. Eerst krijgen jullie nog wat plaatjes van de afgelopen dagen voorgeschoteld.

Het Plaza des Armas in Trujillo met kleurrijke historische gebouwen rondom.

Wel even schrikken al die gele taxi´s.. Was het niet zo´n gele Tico (de kleine) waar ik de vorige keer in Peru mee beroofd was. Nu hebben we zelfs een ritje met een Tico gemaakt!! Hier wachten ze trouwens voor een demonstratie. De mensen in Trujillo zijn wat feller dan in Cajamarca, vandaar dat ze ook al snel de straat op gaan.

Woensdag hebben we nog een toeristische trip gemaakt naar o.a. Chan Chan, dat is een enorme stad van klei van wel 2500 jaar geleden. Dat was van een pre-inca volk, de Chimu. Er is niet veel meer van over, ook doordat het daar nu vaker regent, maar één koninklijk paleis is nog prima te zien. Dat is best indrukwekkend.

Een bezoek aan het strand van Huanchaco aan de Stille Oceaan mag ook niet ontbreken met de trip. Het is een surfparadijs, waar de vissers nog met bovenstaande bootjes vissen. We zijn hier een halfuurtje geweest, dus er werd niet gesurft door ons.

Gisteren de hele dag met Eduardo Lezama het binnenland in geweest. Dat was een stijging van zeeniveau naar een hoogte van 3800m met hier en daar prachtig uitzicht.

Het bezoek was aan een paradijselijk boerengehucht, El Paraiso (het paradijs), in de bergen, 3 uur vanaf Trujillo waar we een Asociacion van boeren bezochten. Dat was een erg leuke dag en was ongeveer als volgt verdeeld: 3 uur busreis, 3 uur bezoek, 3 uur wachten op de bus en 3 uur terugreis. Vooral het wachten duurde lang, maar het was wel een bijzonder bezoek. Ook goed om wat er gebeurd in de campo rond Cajamarca te kunnen vergelijken. Daarnaast was Marieke ziek bij het vorige bezoek aan een aantal projecten in de campo, zodat zij nu daar ook een indruk van kon krijgen. Ingredienten: ritje op de ezel, prachtig weer, hartelijk ontvangst (met cuy, rijst, patat en uien als Almuerzo), als dank een kilo natte kaas als kado ontvangen (waar ze bij het hotel heel blij mee waren), lang wachten totdat het ijskoud werd, nog op tijd terug voor de bus naar Lima. Ik zal een paar overeenkomsten-verschillen met de bezochte projecten rond Cajamarca noteren:

Overeenkomsten:

• werken aan verbetering voer en vee, om zo productiviteit te verhogen;
• redelijk georganiseerd, met een natuurlijk leider, die de kar trekt en eenheid bewaart;
• begonnen met een kleine groep enthousiastelingen, de rest wil het eerst aanzien. Blijft nog wel relatief kleinschalig;
• diverse ideeen om zich verder te ontwikkelen, maar hiervoor zijn meer investeringen en grondiger stappen nodig (b.v. betere kaas maken, etc.)
• ook problemen met watertoevoer, maar hier is het probleem minder dan rond Cajamarca;
• relatief lage prijzen, door bieden van weinig toegevoegde waarde en kleine schaal;
• doen veel uit gewoonte, zoals alleen aardappelen verbouwen, één keer melken per dag etc.
• geen NGOs actief in het gebied, dus geen goede link naar fondsen.

Verschillen:

• platter land, waardoor beter te bewerken;
• lijken iets verder in ontwikkeling, hebben b.v. inmiddels al koeien geinsemineerd en kalveren daarvan ´gevangen´;
• (nog) geen financiele steun van buiten, dus op eigen initatief al projecten opgezet;
• ze kweken zelfstandig en op eigen initiatief bomen zoals Eucalyptus om ontboste gebieden te herbeplanten (!)
• enkele projecten die in Oxamarca er wel zijn, doen ze hier nog niet (b.v. kweken van groente, verbetering grassoorten, kuilen-hooien, wormenkuilen om humus te maken).